Carmen Ezgeta

U ovoj veceri tvoj profil nema preciznih linija,
     jer na tvom licu nema medje gdje bi pocivao tvoj osmijeh;
         al on je odjednom u tvojim ustima i ne zna se kako tece
               i kad odlazi, nikad se ne moze reci da li je jos ovdje,
                   isto kao i tvoja rijec, od koje nikad ne cujem prvi slog
                         i nikad ne prestanemo slusati ono sto govoris,
                             jer ti si tako bliska u ovoj udaljenosti
                                 te je uzalud pitati kad je dosao tvoj odlazak,
                                       jer nam se cini da si bila ovdje cijelog zivota,
                                           s tim vjecnim glasom, s tim stalnim pogledom,
                                                 s tim nepromjenjivim obrisom svoga lica.