Moj grob ce biti suncan, tih
  i krcat bogatoga sjaja,
beskrajan prostor gdje oluje mru
 nad stijenjem zavicaja.

   Na njemu nece gorjeti svijeca
  niti ce naricat zene.
     Ja ziv cu ostat da smijehom sna
   rasprsim uspomene.

   Uskrsnut necu, i cemu to
  zivjet cu ljepse neg prije,
     a ono sto ljudi smrcu su zvali
   za mene smrt i nije.

To ce tek biti slobodan zivot
  od patnji i veriga svijeta,
   taj prostor gdje mi poloze tijelo
 bit ce samo vinjeta.

     Rasut cu sebe u srca mnoga,
  i zivjet u bezbroj zivota,
 jer od sadasnjeg mracnoga mene
     ostat ce samo ljepota.

"Nista nije tako veliko i ljudsko kao tuga spojena s ljubavlju.
I nista tako sveto kao zivot."

                           Josip Pupacic

   © photo by     Drago Desancic: Maslina  ( iz ciklusa "Masline" )

[ My Friend ]

Back       Next       Poezija - Poetry & Lyrics       Index poezije - Poetry Index     Poets & Poems - pjesnici i pjesme       LOGO

Please Sign My GuestBook       View My GuestBook       View My Old GuestBook     Home       Exit
 

Josip Pupacic

( 1928 - 1971 )