© Carmen Ezgeta

Najbolje znana ljubljena jedva je vidljiva
 Ali njena se pratnja pojavljuje u haljinama otuznim
  Da bi oduzela sve tijelu i ostavila sve srcu
 

     Prva je i sama zatocena
     Kao na dnu dana crnog, lazno sunce od munja
     Kao u svjezoj travi uporan potok
 

   Najljepsa ga sniva gdje vid je uzaludan
       Bez koprene, bez tajni, ali prisan razlog
           Sve snage mog zivota bez ijednog napora
 

             Ali njene pratilice, ali njene slike gomilice
           Cesljaju se umiljato i brzaju trkom
         Njene slobodne grudi mijesaju ulicu s vjecnim
 

I njene drazi opravdavaju jedinu mogucu ljubav.

Paul Éluard