©  Carmen Ezgeta

Mala kavana. Treperenje sunca
I stol u kutu za dvoje -                  
Pa ti me ljubis, zbilja me ljubis,        
Drago, jedino moje?!                                

 

Mjesece, ljubav je u meni rasla,
Al' nikom to ne htjedoh reci.
Bio sam sam, ispijen od ceznja,
A tako blizu sreci.

Da l' mogo sam slutiti ovoga jutra,
     Blijed jos od probdite noci,
         Da cu ti saptati rijeci,
               Sanjane u samoci?

I da cu tog jutra, sto ce se vjecno
U riznici srca da zlati,
Naic' na ruku toplu i spremnu
Da stisak mi drscuci vrati?

Dobriša Cesarić