© Carmen Ezgeta

What are these cries upon the darkness
   At night above the fields, high in the air?
       Who is singing? O it's nothing, - just
           A bird gone crazy, in its flight.

               It flies above the sluggish clouds,
                   And plays above the wind and sings of it.
                       Trusting completely to its wings -
                           Where is it flying to, what is its goal?

                     Nije li vrijeme da gnijezdo vije?
                   Kad bude hladno da se u njem grije.
               Ko li te posla pjevati u tminu?
             Sleti u nizu, u bolju sudbinu.

         Ne mari za to poludjela ptica.
     Pjeva o vjetru sto je svu golica.
   A kad je umor jednom bude srvo,
Nece za odmor nac nijedno drvo.

Is it not time it sought its nest?                            
Time to keep warm when winter comes?                        
Who sent you out to twitter above in the gloom?                   
Come down here to the earth, where fate is kinder!                

It does not fret - this bird gone crazy.            
It sings of the wind that sears it through and through.       
But once exhaustion comes it will be the end for it, -  
There will not be a single tree to rest upon.

Kakvi to glasovi cuju se u mraku,
Nad nocnim poljem, visoko u zraku?  
Ko li to pjeva? Ah, nista, sitnica:     
Jedna u letu poludjela ptica.       

Nadlijece sebe i oblake trome,            
S vjetrom se igra i pjeva o tome.               
Svu svoju vjeru u krilima noseci,                 
Kuda to leti, sto bi htjela doseci?                     

Dobriša Cesarić