İ Carmen Ezgeta

                                                                     Ja sad idem van i vratit cu se tek ujutro.

                                                Bit cu vani, ne cekaj me, idi spavati, ondje cu sjediti
                                i cucati i doci cu pijan.

           Ja sad idem van i vratit cu se mozda tek na godinu, sto
                       tako gledas u mene?

                       Ja sad idem van i vratit cu se mozda tek za trista godina,
                                 pa zar je to neko vrijeme?

                                            Past cu ti na prozor u spodobi jednog besprizornog
                                                 razrokog fotona. Posadit cu se u obliku
                                                    prasine, spale nekome s cipela,
                                                     na prag tvojih vrata.

                                                       A ti onda ne budi zla i pusti me k sebi. Ne pravi mi
                                                        scene. Ljubavnike
                                                       cemo pokupiti u pokrivac i izbaciti kroz prozor.

                                                    I ostavit cemo sebi svjetlo. Ta pusti me k sebi.

                                           Ta pusti me vec k sebi, pa pusti me vec, zasto ti
                                     to toliko traje, to je nekoliko trenutaka, ta to je
                              grozno dugo, pa ja cu tu usahnuti umrijeti umrijet od
                       zalosti, ta molim te ipak otvori il cu ti ta vrata razvaliti,
             kozu cu ti izgrepsti, oci cu ti izizskopati

   ljubavi moja. 

Jiĝi Sotola

Jiĝi Sotola

( 1924 - 1989 )